Podczas antycznych igrzysk biegano, skakano z odważnikami, rzucano oszczepem oraz dyskiem, dowodem na to jest słynna rzeźba Myrona przedstawiająca dyskobola. Tradycja rozgrywania Igrzysk Olimpijskich upadła wraz ze starożytną Grecją, ludzie zapomnieli, czym są zawody sportowe.
W 1896 roku baron Pierre de Coubertin rozniecił na nowo olimpijski ogień i w Atenach rozegrano pierwsze nowożytne igrzyska. Brała w nich udział głównie arystokracja, lecz bohaterem zawodów został zwycięzca maratonu (trasę skrócono do 40km w obawie o życie zawodników) Grek Spirydon Louis, który w raz z ojcem sprzedawał i roznosił wodę mineralną. Kolejne olimpiady (jak mówimy potocznie gdyż tak naprawdę są to okresy pomiędzy igrzyskami) rozgrywane są cyklicznie, co 4 lata aż do dziś.
Citius-Altius-Fortius po polsku…
W tej dyscyplinie mamy wspaniałe tradycje i sukcesy. Pierwszą złotą medalistką olimpijską była dyskobolka Halina Konopacka (Amsterdam 1928r), a pierwszy mężczyzna, który wywalczył dla Polski krążek z najcenniejszego kruszcu to legendarny biegacz Janusz Kusociński (Los Angeles 1932). W całej historii IO nasi lekkoatleci zdobyli łącznie aż 52 medale (22 złote, 17 srebrnych, 13 brązowych) i jest to zdecydowanie najlepszy rezultat z pośród wszystkich dyscyplin sportowych.
W epoce PRL-u odnosiliśmy spektakularne sukcesy, nasi reprezentanci wielokrotnie ustanawiali rekordy świata w konkurencjach biegowych, rzutowych oraz technicznych. Bardzo popularne były wówczas mecze lekkoatletyczne, które nasza znakomita reprezentacja wielokrotnie wygrywała rywalizując z państwami bloku komunistycznego i nie tylko. Na stadionie X-lecia w Warszawie można było oglądać zmagania światowych, lekkoatletycznych potęg. Na pamiętny mecz ze Stanami Zjednoczonymi w 1958 roku przyszło 100 tysięcy ludzi. Zmagania reprezentacji Polski z innymi krajami nie były jedynymi zawodami w Warszawie , na których gościły światowe gwiazdy. W mieście rozgrywano jeszcze Memoriał Janusza Kusocińskiego gdzie wielokrotnie ustanawiano rekordy Polski, Europy czy świata. Początkowo zawody rozgrywano na stadionie X-lecia, potem na obiekcie warszawskiej Skry i AWF. Na owej imprezie Marian Woronin przebiegł 100 metrów w czasie 10.00 i przez 4 lata był najszybszym Europejczykiem. Nie dziwi zatem fakt, iż cała sportowa Polska czekała na to sportowe wydarzenie z niecierpliwością. To były piękne czasy dla polskiej lekkiej atletyki…Na przełomie lat 70-tych i 80-tych mieliśmy kilku rekordzistów świata np. multimedalistkę Irenę Szewińską, Władysława Kozakiewicza, Jacka Wszołę, Grażynę Rabsztyn.
Jak jest dziś?
Polacy wciąż osiągają wspaniałe rezultaty, choć nie należymy już do światowych potęg. Mimo to nadal lekkoatletyka jest wiodącą dyscypliną sportu w naszym kraju. Na ostatnich Mistrzostwach Świata w Berlinie w 2009 roku zdobyliśmy przecież aż 8 medali, dodatkowo Anita Włodarczyk okrasiła ten wspaniały występ Polaków rekordem świata w rzucie młotem. Nasza miotaczka jest obecnie jedyną posiadaczką najlepszego wyniku w historii sportu. Spektakularne sukcesy osiągają również tacy zawodnicy jak Tomasz Majewski, Piotr Małachowski, Marcin Lewandowski, Adam Kszczot oraz dwie wspaniałe tyczkarki Monika Pyrek i Anna Rogowska. Czy to za mało, aby przyćmić stojącą na żenująco niskim poziomie piłkę nożną? Niestety tak! Nawet takie gwiazdy jak - Asafa Powell, Jeremy Warriner czy Reese Hoffa nie przyciągają już na polskie stadiony tłumów! Na meeting PEDROS CUP, na którym startowali wyżej wymienieni zawodnicy przybyło około 1000 osób! Na Memoriał Janusza Kusocińskiego był wstęp wolny i mimo to stadion warszawskiej AWF nie został zapełniony nawet do połowy! W roku 2010 zawody po raz pierwszy w historii rozegrano w Szczecinie z uwagi na niewielkie zainteresowanie warszawiaków.
Czemu lekka atletyka nie jest już tak popularnym sportem w naszym kraju? Dlaczego ustępuje miejsca piłce nożnej, która dominuje w telewizji i prasie? Piłkarze zarabiają krocie nieadekwatnie do swoich umiejętności a lekkoatleci muszą bić rekordy, aby zyskać uznanie i sławę! Czy królowa sportu utraciła swoją koronę bezpowrotnie?
